Το πρώτο ποίημα με το οποίο θα ασχοληθούμε ουσιαστικά, χρονολογείται στον 8ο μΧ αιώνα. Δημιουργός του είναι ο Rihaku (Li Bai). Σ' εμάς ωστόσο, φτάνει από τη μετάφραση του Αμερικανού ποιητή Ezra Pound. (Kathai,1915), ο οποίος θα μας απασχολήσει αρκετά στο μέλλον.
Δυστυχώς ο γράφων δεν γνωρίζει Κινέζικα, κι έτσι δεν δίνατε να κρίνει την ακρίβεια της μετάφρασης. Οι γνωρίζοντες πάντως αναφέρουν ότι η μετάφραση δεν έγινε "κατά γράμμα" αλλά "κατά πνεύμα". O μύθος λέει ότι κάποιες επεξηγηματικές σημειώσεις μπερδεύτηκαν με το ακριβές κείμενο του ποιήματος, κάτι τέτοιο ωστόσο δεν γίνετε αντιληπτό στο σώμα του ποιήματος.
Ως προς το ποίημα καθεαυτό.
Η ιστορία του ποιήματος εξελίσσεται μάλλον σε παρόντα χρόνο (ως προς τον δημιουργό) δηλαδή τον 8ο μΧ αιώνα όπως προαναφέρθηκε. Ενδεικτικό αυτού είναι ο δέκατος στοίχος, συγκεκριμένα: "Kutsu's prose song", όπου Kutsu αναφέρεται στον Chu Yuan, ανώτατο αξιωματικό της δυναστείας του Liu Song στο βόρειο Qi, που έζησε τον 5ο μΧ αιώνα (435-482).
Γίνεται δε με τρόπο που προσδίδει στη μορφή του Chu Yuan χαρακτήρα υπερφυσικό (Hangs from the sun and moon), στοιχείο εκ του οποίου συμπεραίνουμε ότι ο ίδιος δεν βρίσκετε πλέον εν ζωή. Επίσης ο ενδέκατος στοίχος (King So's terraced palace) όπου Σο αναφέρεται στην πολιτεία Chu. Μελετητές-γνώστες της κινεζικής σημειώνουν ότι ορθότερα η μετάφραση θα ήταν "The songs of Chu-ping are vanishing from the hills" (Tα τραγούδια του Chu-ping χάνονται απο τους λόφους) όπου Chu-ping ο βασιλιάς της πολιτείας Chu (528-516πΧ) και φυσικά η αναφορά γίνεται και πάλι σε παρελθόντα χρόνο.
Ο Rihaku δια μέσου του μεγάλου Ezra Pound, μας ταξιδεύει μαζί με τα Σέννιν(κινέζικα πνεύματα της φύσης και του νερού) στην πρωτεύουσα Κο της δυναστείας των Τσου, κι απο'κεί στην μεγαλοπρεπή Jo-run και τις όχθες του ποταμού Χαν, στον κήπο του αλχημιστή (Yei-shu), μέσα σε ήχους αηδονιών, κάτω από τον πορφυρό ουρανό. Ο λόγος όμως που επιλέξαμε αυτό το ποίημα, είναι το ηρωικό πνεύμα που αποπνέει, χαρακτηριστικό άλλωστε τόσο του Rihaku, όσο και του Ezra Pound.
Fill full the sides in rows, and our wine
Is rich for a thousand cups.
We carry singing girls, drift with the drifting water,
Yet Sennin needs
A yellow stork for a charger, and all our seamen
Would follow the white gulls or ride them.
Kutsu's prose song
Hangs with the sun and moon.
King So's terraced palace
is now but barren hill,
But I draw pen on this barge
Causing the five peaks to tremble,
And I have joy in these words
like the joy of blue islands.
(If glory could last forever
Then the waters of Han would flow northward.)
And I have moped in the Emperor's garden, awaiting an
order-to-write !
I looked at the dragon-pond, with its willow-coloured
water
Just reflecting the sky's tinge,
And heard the five-score nightingales aimlessly singing.
The eastern wind brings the green colour into the island
grasses at Yei-shu,
The purple house and the crimson are full of Spring
softness.
South of the pond the willow-tips are half-blue and
bluer,
Their cords tangle in mist, against the brocade-like
palace.
Vine-strings a hundred feet long hang down from
carved railings,
And high over the willows, the fine birds sing to each
other, and listen,
Crying—‘Kwan, Kuan,' for the early wind, and the feel
of it.
The wind bundles itself into a bluish cloud and wanders
off.
Over a thousand gates, over a thousand doors are the
sounds of spring singing,
And the Emperor is at Ko.
Five clouds hang aloft, bright on the purple sky,
The imperial guards come forth from the golden house
with their armour a-gleaming.
The Emperor in his jewelled car goes out to inspect his
flowers,
He goes out to Hori, to look at the wing-flapping storks,
He returns by way of Sei rock, to hear the new
nightingales,
For the gardens at Jo-run are full of new nightingales,
Their sound is mixed in this flute,
Their voice is in the twelve pipes here.
Δυστυχώς ο γράφων δεν γνωρίζει Κινέζικα, κι έτσι δεν δίνατε να κρίνει την ακρίβεια της μετάφρασης. Οι γνωρίζοντες πάντως αναφέρουν ότι η μετάφραση δεν έγινε "κατά γράμμα" αλλά "κατά πνεύμα". O μύθος λέει ότι κάποιες επεξηγηματικές σημειώσεις μπερδεύτηκαν με το ακριβές κείμενο του ποιήματος, κάτι τέτοιο ωστόσο δεν γίνετε αντιληπτό στο σώμα του ποιήματος.
Ως προς το ποίημα καθεαυτό.
Η ιστορία του ποιήματος εξελίσσεται μάλλον σε παρόντα χρόνο (ως προς τον δημιουργό) δηλαδή τον 8ο μΧ αιώνα όπως προαναφέρθηκε. Ενδεικτικό αυτού είναι ο δέκατος στοίχος, συγκεκριμένα: "Kutsu's prose song", όπου Kutsu αναφέρεται στον Chu Yuan, ανώτατο αξιωματικό της δυναστείας του Liu Song στο βόρειο Qi, που έζησε τον 5ο μΧ αιώνα (435-482).
Γίνεται δε με τρόπο που προσδίδει στη μορφή του Chu Yuan χαρακτήρα υπερφυσικό (Hangs from the sun and moon), στοιχείο εκ του οποίου συμπεραίνουμε ότι ο ίδιος δεν βρίσκετε πλέον εν ζωή. Επίσης ο ενδέκατος στοίχος (King So's terraced palace) όπου Σο αναφέρεται στην πολιτεία Chu. Μελετητές-γνώστες της κινεζικής σημειώνουν ότι ορθότερα η μετάφραση θα ήταν "The songs of Chu-ping are vanishing from the hills" (Tα τραγούδια του Chu-ping χάνονται απο τους λόφους) όπου Chu-ping ο βασιλιάς της πολιτείας Chu (528-516πΧ) και φυσικά η αναφορά γίνεται και πάλι σε παρελθόντα χρόνο.
Ο Rihaku δια μέσου του μεγάλου Ezra Pound, μας ταξιδεύει μαζί με τα Σέννιν(κινέζικα πνεύματα της φύσης και του νερού) στην πρωτεύουσα Κο της δυναστείας των Τσου, κι απο'κεί στην μεγαλοπρεπή Jo-run και τις όχθες του ποταμού Χαν, στον κήπο του αλχημιστή (Yei-shu), μέσα σε ήχους αηδονιών, κάτω από τον πορφυρό ουρανό. Ο λόγος όμως που επιλέξαμε αυτό το ποίημα, είναι το ηρωικό πνεύμα που αποπνέει, χαρακτηριστικό άλλωστε τόσο του Rihaku, όσο και του Ezra Pound.
This boat is
of shato-wood, and its gunwales are cut
magnolia,
Musicians with jewelled flutes and with pipes of
goldFill full the sides in rows, and our wine
Is rich for a thousand cups.
We carry singing girls, drift with the drifting water,
Yet Sennin needs
A yellow stork for a charger, and all our seamen
Would follow the white gulls or ride them.
Kutsu's prose song
Hangs with the sun and moon.
King So's terraced palace
is now but barren hill,
But I draw pen on this barge
Causing the five peaks to tremble,
And I have joy in these words
like the joy of blue islands.
(If glory could last forever
Then the waters of Han would flow northward.)
And I have moped in the Emperor's garden, awaiting an
order-to-write !
I looked at the dragon-pond, with its willow-coloured
water
Just reflecting the sky's tinge,
And heard the five-score nightingales aimlessly singing.
The eastern wind brings the green colour into the island
grasses at Yei-shu,
The purple house and the crimson are full of Spring
softness.
South of the pond the willow-tips are half-blue and
bluer,
Their cords tangle in mist, against the brocade-like
palace.
Vine-strings a hundred feet long hang down from
carved railings,
And high over the willows, the fine birds sing to each
other, and listen,
Crying—‘Kwan, Kuan,' for the early wind, and the feel
of it.
The wind bundles itself into a bluish cloud and wanders
off.
Over a thousand gates, over a thousand doors are the
sounds of spring singing,
And the Emperor is at Ko.
Five clouds hang aloft, bright on the purple sky,
The imperial guards come forth from the golden house
with their armour a-gleaming.
The Emperor in his jewelled car goes out to inspect his
flowers,
He goes out to Hori, to look at the wing-flapping storks,
He returns by way of Sei rock, to hear the new
nightingales,
For the gardens at Jo-run are full of new nightingales,
Their sound is mixed in this flute,
Their voice is in the twelve pipes here.
Μετάφραση:
Η βάρκα τουτη είναι απο ξύλο σάτο καμωμένη και οι πελλες της
απο μανόλια σκαλιστή,
Οι μουσικοι με ποικιλμένα φλάουτα και αυλούς απο χρυσάφι
Γεμίζουν στην αράδα τις πλευρές. και το κρασί μας
Είναι αρκετό για να γεμίσουν χίλιες κούπες.
Μαζί μας έχουμε μικρές τραγουδίστριες και αφηνόμαστε στο ρεύμα
του νερου
Μια κι έτσι ο Σέννιν απαιτεί
Κίτρινο πελαργό αντί για άτι του πολέμου και ολοι οι ναύτες μας
Θ'ακολουθούσαν ή θα ιππεύανε άσπρους γλάρους.
Το πεζοτράγουδο του Κούτσου
Κρέμεται με ήλιο και φεγγάρι.
Το ανάκτορο με του αναβαθμούς του βασιλέα Σο
δεν είναι τώρα παρά χέρσος λόφος,
Όμως εγώ σ' αυτή τη βάρκα αφήνω ελεύθερη την πένα μου να τρέχει
Κάνοντας και τις πέντε κορυφές να τρέμουν,
Και χαίρομαι χαρά μεγάλη μ'αυτές τις λέξεις
σαν τη χαρά των γαλανών νησιών.
(Αν ήταν η δόξα αιώνια να κρατάει
Τότε τα νερά του Χαν θα ρέανε βορινά (σσ:ανάποδα))
Στον κήπο του αυτοκράτορα έπληξα περιμένοντας την εντολή να
γράψω !
Είδα του δράκοντα τη λίμνη, με το νερό χρωματισμένο απ΄τις ιτιές
Να παίρνει την ανταύγεια τ'ουρανού,
Κι άκουσα εκατό αηδόνια χωρίς σκοπό να τραγουδάνε
Άνεμος ανατολικός πρασινίζει τη χλόη στον κήπο του Γέι-σου
Το πορφυρό σπίτι εκεί, μα και το βυσσινί εκείνο είναι γεμάτα απο
την απαλότητα της άνοιξης
Νότια της λίμνης οι κορυφές είναι μισογαλάζιες απ΄τις ιτιές,
κι αλλού βαθιά γαλάζιες
Τα κλαδιά τους συμπλέκονται μες στην ομίχλη μπροστά στο
βαρυστόλιστο παλάτι.
οι κλιματόβεργες εκατό πόδια μακρίες κρέμονται απο το σκαλιστό
κιγκλίδωμα,
Και πάνω, ψηλά απο τις ιτιές πουλάκια τιτιβίζουν το'να στο άλλο και
ακούγονται
Κελαηδώντας "Κβαν, Κουάν" στο πρώτο φύσημα του ανέμου σαν χάδι
Ο άνεμος τρυπώνει σ'ένα γαλάζιο σύννεφο και χάνεται.
Πάνω απο χίλιες πύλες, πάνω απο έρχονται οι απόηχοι του
τραγουδιού της άνοιξης
Και ο Αυτοκράτορας είναι στο Κο.
Ψηλά κρέμονται πέντε σύννεφα, που φλέγονται στον πορφυρό ουρανο
Οι αυτοκρατορικοί φρουροί βγαίνουν απ΄το χρυσαφένιο σπίτι με την
λαμπρή αρματωσιά τους.
Μέσα στην στολισμένη με πετράδια άμαξά του ο Αυτοκράτορας πάει
επιθεωρήσει τα λουλούδια
Πάει πέρα ως το Χόρι να δει τους πελαργούς που ανοιγοκλείνουν τα
φτερά τους
Κι έρχεται πίσω από του Σέι το βράχο, ν'ακούσει τ'αηδόνια
τα καινούργια,
Γιατί οι κήποι στο Ζό-ράν είναι γεμάτοι νέα αηδόνια
Σμήγουν οι λαλιές τους με του φλάουτου τον ήχο
Κι είναι οι φωνές τους μέσα σ'αυτές τις δώδεκα φλογέρες.
Η βάρκα τουτη είναι απο ξύλο σάτο καμωμένη και οι πελλες της
απο μανόλια σκαλιστή,
Οι μουσικοι με ποικιλμένα φλάουτα και αυλούς απο χρυσάφι
Γεμίζουν στην αράδα τις πλευρές. και το κρασί μας
Είναι αρκετό για να γεμίσουν χίλιες κούπες.
Μαζί μας έχουμε μικρές τραγουδίστριες και αφηνόμαστε στο ρεύμα
του νερου
Μια κι έτσι ο Σέννιν απαιτεί
Κίτρινο πελαργό αντί για άτι του πολέμου και ολοι οι ναύτες μας
Θ'ακολουθούσαν ή θα ιππεύανε άσπρους γλάρους.
Το πεζοτράγουδο του Κούτσου
Κρέμεται με ήλιο και φεγγάρι.
Το ανάκτορο με του αναβαθμούς του βασιλέα Σο
δεν είναι τώρα παρά χέρσος λόφος,
Όμως εγώ σ' αυτή τη βάρκα αφήνω ελεύθερη την πένα μου να τρέχει
Κάνοντας και τις πέντε κορυφές να τρέμουν,
Και χαίρομαι χαρά μεγάλη μ'αυτές τις λέξεις
σαν τη χαρά των γαλανών νησιών.
(Αν ήταν η δόξα αιώνια να κρατάει
Τότε τα νερά του Χαν θα ρέανε βορινά (σσ:ανάποδα))
Στον κήπο του αυτοκράτορα έπληξα περιμένοντας την εντολή να
γράψω !
Είδα του δράκοντα τη λίμνη, με το νερό χρωματισμένο απ΄τις ιτιές
Να παίρνει την ανταύγεια τ'ουρανού,
Κι άκουσα εκατό αηδόνια χωρίς σκοπό να τραγουδάνε
Άνεμος ανατολικός πρασινίζει τη χλόη στον κήπο του Γέι-σου
Το πορφυρό σπίτι εκεί, μα και το βυσσινί εκείνο είναι γεμάτα απο
την απαλότητα της άνοιξης
Νότια της λίμνης οι κορυφές είναι μισογαλάζιες απ΄τις ιτιές,
κι αλλού βαθιά γαλάζιες
Τα κλαδιά τους συμπλέκονται μες στην ομίχλη μπροστά στο
βαρυστόλιστο παλάτι.
οι κλιματόβεργες εκατό πόδια μακρίες κρέμονται απο το σκαλιστό
κιγκλίδωμα,
Και πάνω, ψηλά απο τις ιτιές πουλάκια τιτιβίζουν το'να στο άλλο και
ακούγονται
Κελαηδώντας "Κβαν, Κουάν" στο πρώτο φύσημα του ανέμου σαν χάδι
Ο άνεμος τρυπώνει σ'ένα γαλάζιο σύννεφο και χάνεται.
Πάνω απο χίλιες πύλες, πάνω απο έρχονται οι απόηχοι του
τραγουδιού της άνοιξης
Και ο Αυτοκράτορας είναι στο Κο.
Ψηλά κρέμονται πέντε σύννεφα, που φλέγονται στον πορφυρό ουρανο
Οι αυτοκρατορικοί φρουροί βγαίνουν απ΄το χρυσαφένιο σπίτι με την
λαμπρή αρματωσιά τους.
Μέσα στην στολισμένη με πετράδια άμαξά του ο Αυτοκράτορας πάει
επιθεωρήσει τα λουλούδια
Πάει πέρα ως το Χόρι να δει τους πελαργούς που ανοιγοκλείνουν τα
φτερά τους
Κι έρχεται πίσω από του Σέι το βράχο, ν'ακούσει τ'αηδόνια
τα καινούργια,
Γιατί οι κήποι στο Ζό-ράν είναι γεμάτοι νέα αηδόνια
Σμήγουν οι λαλιές τους με του φλάουτου τον ήχο
Κι είναι οι φωνές τους μέσα σ'αυτές τις δώδεκα φλογέρες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου